Wijntrip 2026 – Niederösterreich
Niederösterreich
Dit jaar trokken we op wijntrip naar Oostenrijk, meer bepaald naar Niederösterreich – ten Noorden van Wenen. We hebben met een groep van 10 personen kennisgemaakt met deze regio, in combinatie met een (beperkt) bezoek aan de hoofdstad Wenen.
In Niederösterreich, de grootste wijnregio van Oostenrijk, zijn er 8 subregio’s die elk hun eigen microklimaat en terroir hebben, wat resulteert in een grote diversiteit aan wijnen. Oostenrijk staat bekend om de productie van hoogwaardige wijnen gemaakt van zowel inheemse druivensoorten als internationale variëteiten. Enkele van de meest voorkomende druivenrassen in Oostenrijk zijn Grüner Veltliner, Riesling, Zweigelt, Blaufränkisch en St. Laurent. Deze druiven gedijen goed in de Oostenrijkse klimatologische omstandigheden en leveren wijnen op met een uitgesproken karakter en smaak.
Wij doorkruisten 4 subregio’s, dat was al meer dan genoeg, om in het kort kennis te kunnen maken, te proeven.
Dag 1 namiddag: Traisental
We zijn op woensdag in de late namiddag geland en dadelijk doorgereden naar de regio Traisental, de jongste wijnregio. Door de avondspits van Wenen, kwamen we iets later aan, en misten we de zonsondergang. Met Astrid van Weingut Müllner en de Engelstalige gids zijn we toch nog even de wijngaarden ingewandeld. 2026 was ook in Niederösterreich een uitzonderlijk jaar, de “vendange” was reeds uitgevoerd. Toch vonden we nog enkele Muskatel druiven aan de ranken – die vol smaak waren.
Na de korte wandeling en de geschiedkundige uitleg over de regio door de gids, hebben we nog een eerste degustatie gekregen met toelichting van Astrid. Een eerste aangename kennismaking met de lokale druivenvariëteiten, Grüner Veltliner, Riesling, Gelber Muskatel. Een jonge regio, maar hier worden frisse, minerale wijnen geproduceerd. Door de kalkbodem is deze bijzonder geschikt voor de Grüner Veltliner en de Riesling.
Nog even verder doorrijden en dan kwamen we aan in ons hotel te Krems an der Donau. Daar zijn we na de check-in, naar onze afspraak voor het avondeten gegaan. Een bistro waar we niet enkel genoten van lekkere mosseltjes in tomatensaus, maar ook een informele muziekquiz hebben gehouden. Alvorens naar het hotel terug te keren – zijn we nog wat, eerder bizarre, kledingwinkeltjes gepasseerd in Krems – met bijzondere aandacht door de mannen.
Dag 2: Wachau – Wagram
De droogte deze zomer speelde ook nu nog een rol, onze boottocht werd daags voor aankomst geannuleerd – wegens te weinig diepgang in de Donau. Als alternatief zijn we dan met een klein bootje gaan varen en u raadt het nooit – net op dat moment regende het. Na ons boottochtje bezochten we een kleinere Weingut in Dürnstein en wandelden door de wijngaarden langs Domäne Wachau. Tijdens de lunch konden we het niet nalaten om al een eerste keer te genieten van de Wiener Schnitzel.
We zijn daarna doorgereden naar Fals am Wagram – waar we afspraak hadden met Weingut Leth. Een groot wijndomein met 60 ha wijngaarden en een productie van 1 mio flessen. We werden opgewacht door Valentin in hun totaal vernieuwde, prachtige ontvangstruimte. Niet alleen Valentin, maar ook de nieuwste generatie wijnmakers hebben ons begeleidt tijdens dit bezoek. In de kelders konden we ook een beeld krijgen van de geschiedenis van dit domein met bewaarde wijnen van 35 jaar en ouder. We konden van een uitgebreide degustatie genieten en het werd ook hier al duidelijk – de Grüner Veltliner is dé druif van deze regio en toch komt deze in verschillende gedaanten – met verschillende smaken op basis van regio, wijngaard, ondergrond. Dit komt dan ook overeen met de classificatie in Oostenrijk, waar het niveau van specificatie van oorsprong terug te vinden is in de kwaliteitsbepaling, let op het rood-wit-rode Oostenrijkse capsulelabel. – en de DAC Qualificatie met vermelding van de wijngaard waar de druiven vandaan komen. Behoudens de Grüner Veltliner proefden we ook van rode wijnen, Pinot Noir en Blauer Zweigelt. Nadien was het nog een korte rit naar ons hotel in Langenlois.
Dag 3: Kamptal – Weinviertel
Deze voormiddag planden we per fiets de regio rond Langenlois, het centrum van Kamptal, te bezoeken. Eénmaal iedereen over een gepaste fiets beschikte, reden we Langenlois uit en klommen we de rondliggende wijngaarden in. We zouden in totaal 300 m klimmen, maar we hadden niet ingepland dat al deze hoogtemeters reeds in die 1ste klim zaten, en dan nog met een stevig hellingspercentage. Het was echter meer dan de moeite waard. Het parcours ligt tussen de wijngaarden rondom dit stadje met prachtige uitzichten over de vallei, waar meerdere sculpturen stonden, zoals de Regenworm en de Druiventros. Nadien daalden we terug af naar het centrum waar we afspraak hadden bij Weingut Nastl.
Christian nam ons eerst mee naar de verborgen kelders wat verderop in de straat, waar we verwelkomd werden met een Riesling Sekt. In de kelders stonden niet enkel hun tanks, maar was hun volledige productieruimte gevestigd. Deze was zo opgebouwd dat de wijn in geen enkele fase van het proces, diende opgepompt te worden, maar dus steeds verder afdaalde van persing, naar fermentatie in een lager gelegen deel van deze locatie. Hier hebben we tevens kunnen proeven van de Sturm, het jonge gistende druivensap dat zich in een vroeg stadium van fermentatie bevindt. Sturm komt van het Duitse woord voor storm, wat verwijst naar de stormachtige fermentatie die plaatsvindt terwijl de suikers in het druivensap zich omzetten in alcohol en koolzuur. We werden ook gewezen op de andere betekenis – de kans op sturm in de darmen, dus we waren gewaarschuwd. Sturm is in Oostenrijk wel een fenomeen. Dit wordt in de periode september – november in Oostenrijk als een product vaak verkocht, geconsumeerd op lokale markten, wijnfeesten en bij wijnboeren. Nadien hebben we ook een degustatie gekregen van de afgewerkte wijnen 
.
Na deze degustatie hebben we gelunched in een Brauhaus in het centrum van Langenlois- een lokaal biertje is eens een leuke afwisseling met de wijn. De fietsen werden nadien ingeleverd en we reden met de auto’s verder naar Weinviertel – waar we een afspraak hadden bij Pfaffl. Pfaffl is een grote producent – met 180 ha wijngaarden, een productie van 5 mio flessen. Ondanks de grootte van dit domein, houden zij op alle niveaus rekening met milieukwesties, en volgen zij geheel bewust de regels voor „Sustainable Austria“, waarvoor zij tevens gecertifieerd zijn. Zij werken volgens de richtlijnen van de ‘geïntegreerde wijnbouw’, maar maken ook al jaren uitsluitend gebruik van elektriciteit uit hernieuwbare energiebronnen. Alle gebouwen zijn dan ook voorzien van fotovoltaïsche panelen, inclusief elektriciteitsopslagsysteem om ’s nachts elektriciteit te leveren. Ook wordt in de wijnkelder gebruik gemaakt van warmteterugwinning uit het gistingsproces. Dit zijn allemaal kleine dingen. Hun leuze: „Veel kleine mensen die op veel kleine plekken veel kleine dingen doen, kunnen de wereld veranderen.” Verena verzorgde het bezoek en de aansluitende, ook hier weer uitgebreide, degustatie. We kunnen bevestigen dat “Sustainable” werken, geen afbreuk doet aan de kwaliteit van hun wijnen. Pfaffl kan ook uitpakken met tal van gewonnen prijzen.
De terugrit naar ons hotel zorgde voor een aangename verpozing. s’ Avonds hadden we terug bij Christian afgesproken in hun Heuriger en konden we niet enkel terug van zijn wijn, maar ook van de lokale gerechten proeven – het werk van de moeder, een familiebedrijfje dus met een lange geschiedenis.
Dag 4 : Weinviertel – Wenen
Deze ochtend reden we naar Poysdorf, dicht tegen de Tsjechische grens, daar hadden we afgesproken bij Hugl Wimmer. We werden verwelkomd door Sylvia en Martin, zo hadden we bijna de ganse equipe ontmoet 
. Een klein team en toch produceren zij een 0.5 mio flessen (meerderheid export). Hun ouders hadden elk wijngaarden en door hun huwelijk konden ze deze samen brengen – een echt familiedomein dus, met ondertussen een 35 ha wijngaarden rondom Poysdorf, waar de variëteit van bodemtypes en ligging benut worden om de verschillende druivenrassen het best tot hun recht te laten komen. Voorheen werden vooral druiven geoogst, sinds 2013 starten ze met de wijnproductie. De natuur dragen ze hoog in het vaandel, ook zij zijn gecertifiëerd als “Sustainable Austria”. Martin liet ons niet enkel de ondertussen gekende Grüner Veltliner varianten proeven, maar ook een goede Chardonnay, alsook een Gemischter Satz – dit is een mix van verschillende druivenrassen (min 2) die bij aanvang geblend worden (reeds in de wijngaard). We sloten af met hun Zweigelt Reserve, een wijntje dat we zeker gaan terugzien – dat weten we nu al .
Na dit bezoek, daalden we af naar Wenen, naar een Heuriger op de Kalhenberg. Een Heuriger is een wijnbar die op specifieke momenten mag geopend worden en waar jonge wijnen worden geschonken en enkel koude gerechten mogen aangeboden worden. Zoals gezegd, Wenen is omringd door wijngaarden en deze zaterdag zijn er verschillende heuriger geopend. Vanuit deze heuriger heb je een prachtig zicht over de wijngaarden naar de stad toe. We lunchten hier alvorens de stad in te gaan – dit was de perfecte overgang van onze wijn- naar stadstrip.
Na onze check-in in het hotel, hebben we onze groep in 2 gedeeld om via een foto-zoektocht verschillende wijken in de stad te verkennen. De samenkomst was gepland in een rooftop bar, was .. want dit is helaas niet helemaal volgens plan verlopen. Na een korte wandeling door de oude stad, zijn we aangeschoven voor onze volgende Wiener Schnitzel in één van die typische Weense restaurants. De wandeling terug naar het hotel was er misschien wat veel aan, het was weer een dag vol ervaringen.
Dag 5: Wenen
Onze laatste, halve dag. Na het ontbijt trokken we naar de Oude stad. Het moet gezegd Wenen is een prachtige stad met vele, mooie gebouwen. Maar we hadden deze voormiddag afspraak met de Spaanse Rijschool. We bezochten deze prachtige locatie en waren getuige van de oefening die deze paarden met hun berijders presenteerden, een mooi schouwspel. Nadien hadden we stadstour geboekt met een lokale gids, Elizabeth. Zij vertelde ons aan de hand de gebouwen een stuk geschiedenis van Oostenrijk en dus meer bepaald van Wenen, zeer interessant. Zo wandelden we langs het Hofburg paleis, het standbeeld van Franz Jozef, Albertina plaats, het StaatsOper, … en eindigden bij de Karlskirche. Hier moesten we afsluiten om de auto’s op te pikken en tijdig terug op de luchthaven te geraken. De geplande Würstl lunch werd, wegens te druk, vervangen door een lunchke op luchthaven. Afsluiten deze we met een pint en een punt sachertorte.
De Oostenrijkse wijncultuur kon ons zeker bekoren, mooie landschappen, lekkere wijnen (misschien wat veel aanbod van de witte wijn, maar toch enkele mooie rode geproefd) en Wenen is zeker ook een stad om eens terug te keren en verder te verkennen.